1 Chłopiec Samuel służył Panu pod okiem Helego. Słowo Pana było rzadkie w owych dniach, nie było wyraźnych objawień. 2 Pewnego dnia, gdy Heli spoczywał na swoim miejscu, a oczy jego stały się tak słabe, że nie mógł widzieć, 3 zanim jeszcze zgasła lampa Boża, Samuel spał w przybytku Pana, gdzie była Arka Boża. 4 Pan zawołał Samuela. On odpowiedział: „Oto jestem”. 5 Pobiegł do Helego i rzekł: „Oto jestem, wołałeś mnie”. On odpowiedział: „Nie wołałem, idź, śpij dalej”. Położył się więc. 6 Pan zawołał ponownie: „Samuelu!” Samuel wstał, poszedł do Helego i rzekł: „Oto jestem, wołałeś mnie”. On odrzekł: „Nie wołałem cię, synu, wróć i śpij”. 7 Samuel jeszcze nie znał Pana, a słowo Pana nie zostało mu jeszcze objawione. 8 Pan zawołał Samuela po raz trzeci. On wstał, poszedł do Helego, 9 i rzekł: „Oto jestem, wołałeś mnie”. Wtedy Heli zrozumiał, że to Pan woła chłopca, i rzekł do Samuela: „Idź, śpij, a jeśli cię zawoła, odpowiesz: Mów, Panie, sługa Twój słucha”. Samuel poszedł i spał na swoim miejscu. 10 Pan przyszedł, stanął i zawołał jak poprzednio: „Samuelu, Samuelu!” Samuel odpowiedział: „Mów, Panie, sługa Twój słucha”. 19 Samuel wzrastał, Pan był z nim i żadne z jego słów nie padło na ziemię. 20 Cały Izrael od Dan aż po Beer-Szebę poznał, że Samuel stał się wiernym prorokiem Pana.