16 Samuel rzekł do Saula: Przestań, powiem ci, co Pan powiedział mi tej nocy. On zaś rzekł: Mów. 17 Samuel powiedział: Czyż nie jest tak, że choć byłeś mały w oczach własnych, zostałeś głową pokoleń Izraela? Pan namaścił cię na króla nad Izraelem. 18 Pan posłał cię z misją i rzekł: Idź, zgładź grzesznych Amalekitów, walcz z nimi, aż ich całkowicie zniszczysz. 19 Dlaczego zatem nie posłuchałeś głosu Pana, lecz rzuciłeś się na łup i uczyniłeś to, co złe w oczach Pana? 20 Saul odrzekł Samuelowi: Zaiste, posłuchałem głosu Pana, udałem się w drogę, w którą posłał mnie Pan, przyprowadziłem Agaga, króla Amaleka, a Amalekitów wytępiłem. 21 Lecz lud wziął z łupów owce i woły, jako najlepsze z tego, co było przeznaczone na zniszczenie, aby złożyć ofiarę Panu, Bogu swojemu, w Gilgal. 22 Samuel rzekł: Czy Pan pragnie ofiar całopalnych i krwawych bardziej niż posłuszeństwa głosowi Pana? Oto posłuszeństwo jest lepsze od ofiary, a uważne słuchanie lepsze od tłuszczu baranów. 23 Bunt bowiem jest jak grzech czarów, a upór jak bałwochwalstwo. Ponieważ odrzuciłeś słowo Pana, Pan odrzucił ciebie, abyś nie był królem.