Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
1 Sm 16, 1-13
Pan rzekł do Samuela: „Dokąd będziesz opłakiwał Saula, skoro Ja go odrzuciłem, by nie królował nad Izraelem? Napełnij róg swój oliwą i idź; poślę cię do Jessego z Betlejem, albowiem upatrzyłem sobie króla wśród jego synów”. I przybył Samuel do Betlejem. I uświęcił Jessego i jego synów, i zaprosił ich na ofiarę. Gdy weszli, spostrzegł Eliaba i rzekł: „Z pewnością przed Panem jest Jego pomazaniec”. Lecz Pan rzekł do Samuela: „Nie patrz na jego wygląd ani na wysokość jego wzrostu, gdyż go odrzuciłem; nie tak bowiem patrzy człowiek, jak patrzy Bóg. Człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce”. I przyprowadził Jesse siedmiu synów swoich przed Samuela. Lecz Samuel rzekł do Jessego: „Nie tych wybrał Pan”. I rzekł Samuel do Jessego: „Czy to już wszyscy młodzi chłopcy?” Odpowiedział: „Pozostał jeszcze najmłodszy, który pasie owce”. Rzekł Samuel do Jessego: „Poślij i sprowadź go; nie zasiądziemy bowiem do stołu, aż on tu przyjdzie”. Posłał więc i sprowadził go. A był on rudy i miał piękne oczy, i szlachetny wygląd. I rzekł Pan: „Wstań, namaść go, to bowiem jest on”. Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie.
Refren: Znalazłem Dawida, mojego sługę.
Znalazłem Dawida, mojego sługę,
Namaściłem go moim świętym olejem.
Ręka moja będzie go wspierać,
A ramię moje go umocni.
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
Bogiem moim i opoką mojego zbawienia”.
A Ja ustanowię go pierworodnym,
Najwyższym wśród królów ziemi.
Znalazłem Dawida, mojego sługę,
Namaściłem go moim świętym olejem.
Ręka moja będzie go wspierać,
A ramię moje go umocni.
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
Bogiem moim i opoką mojego zbawienia”.
A Ja ustanowię go pierworodnym,
Najwyższym wśród królów ziemi.
Ewangelia
Mk 2, 23-28
Zdarzyło się, że w szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a Jego uczniowie zaczęli po drodze zrywać kłosy. I mówili Mu faryzeusze: „Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?” A On im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy był w potrzebie i był głodny, on i ci, którzy z nim byli? Jak wszedł do domu Bożego za arcykapłana Abiatara i jadł chleby pokładne, których nie wolno jeść nikomu prócz kapłanów, i dał również tym, którzy z nim byli?” I mówił im: „Szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Tak więc Syn Człowieczy jest panem także szabatu”.