1 Pan rzekł do Samuela: Jak długo będziesz płakał nad Saulem, którego odrzuciłem, by nie królował nad Izraelem? Napełnij róg oliwą i idź, poślę cię do Jessego Betlejemskiego, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla. 2 Samuel zapytał: Jak mam iść? Saul się dowie i zabije mnie. Pan rzekł: Weź ze sobą cielę i powiedz: Przyszedłem złożyć ofiarę Panu. 3 Zaprosisz Jessego na ofiarę, a Ja wskażę ci, co masz czynić; namaścisz tego, którego ci wskażę. 4 Samuel uczynił tak, jak powiedział Pan. Przybył do Betlejem, a starsi miasta wyszli na jego spotkanie z drżeniem i pytali: Czy Twoje przybycie zwiastuje pokój? 5 Odpowiedział: Pokój. Przyszedłem złożyć ofiarę Panu; poświęćcie się i chodźcie ze mną na ofiarę. Poświęcił Jessego i jego synów i zaprosił ich na ofiarę. 6 Gdy weszli, zobaczył Eliaba i pomyślał: Z pewnością przed Panem stoi Jego pomazaniec. 7 Lecz Pan rzekł do Samuela: Nie patrz na jego wygląd ani na jego wysoki wzrost, gdyż go odrzuciłem. Nie patrzę bowiem tak, jak patrzy człowiek; człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan jednak patrzy na serce. 8 Jesse przywołał Abinadaba i przyprowadził go przed Samuela. Ten rzekł: I tego Pan nie wybrał. 9 Jesse przyprowadził Sammę, a Samuel rzekł: I tego Pan nie wybrał. 10 Jesse przedstawił siedmiu swoich synów przed Samuelem, lecz Samuel powiedział: Pan nie wybrał żadnego z nich. 11 Samuel zapytał: Czy to już wszyscy twoi synowie? Jesse odpowiedział: Pozostał jeszcze najmłodszy, który pasie owce. Samuel rzekł: Poślij po niego, nie zasiądziemy do stołu, dopóki tu nie przyjdzie. 12 Posłał więc po niego i sprowadził go. Był on rumiany, o pięknych oczach i przystojnym obliczu. Wtedy Pan rzekł: Wstań i namaść go, gdyż to on. 13 Samuel wziął róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. Od tego dnia Duch Pana spoczął na Dawidzie, Samuel zaś wstał i udał się do Rama.