Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
2 Tm 1, 1-8
Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, dla głoszenia obietnicy życia, które jest w Chrystusie Jezusie, do Tymoteusza, umiłowanego syna: Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. Dziękuję Bogu, któremu służę z czystym sumieniem, jak moi przodkowie, gdy nieustannie cię wspominam w moich modlitwach, w nocy i we dnie. Pragnę cię zobaczyć, pomny na twoje łzy, bym się napełnił radością. Przywodzę sobie na pamięć twoją nieobłudną wiarę, która mieszkała najpierw w twojej babce Lois i w twojej matce Eunice, a jestem pewien, że mieszka i w tobie. Z tego powodu przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą.
Refren: Głoście cześć Pana wśród wszystkich narodów.
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
Śpiewaj Panu, cała ziemio!
Śpiewajcie Panu, błogosławcie Jego imię.
Z dnia na dzień głoście Jego zbawienie.
Głoście Jego chwałę wśród narodów,
Jego cuda pośród wszystkich ludów.
Oddajcie Panu, rodziny narodów,
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu.
Głoście wśród pogan: „Pan króluje!
Będzie sądził ludy sprawiedliwie”.
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
Śpiewaj Panu, cała ziemio!
Śpiewajcie Panu, błogosławcie Jego imię.
Z dnia na dzień głoście Jego zbawienie.
Głoście Jego chwałę wśród narodów,
Jego cuda pośród wszystkich ludów.
Oddajcie Panu, rodziny narodów,
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu.
Głoście wśród pogan: „Pan króluje!
Będzie sądził ludy sprawiedliwie”.
Ewangelia
Łk 10, 1-9
W owym czasie: Wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże”.

