Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
2 Sm 7, 4-17
Tej nocy słowo Pana skierowane zostało do Natana: „Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan: Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Nie mieszkałem bowiem w domu od dnia, w którym wyprowadziłem synów Izraela z Egiptu, aż do dnia dzisiejszego, lecz wędrowałem w namiocie i w przybytku. Gdziekolwiek wędrowałem z całymi synami Izraela, czy powiedziałem bodaj słowo któremukolwiek z sędziów Izraela, którym nakazałem paść mój lud Izraela: Dlaczego nie zbudowaliście Mi domu z cedru? Teraz więc to powiesz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan Zastępów: Ja cię wziąłem z pastwiska, spośród owiec, abyś był wodzem nad moim ludem Izraela. Byłem z tobą wszędzie, gdziekolwiek szedłeś, i wygładziłem wszystkich wrogów twoich przed tobą. Uczynię ci wielkie imię, jak imię wielkich na ziemi. I wyznaczę miejsce mojemu ludowi Izraelowi, i zasadzę go, i będzie mieszkał u siebie, i nie będzie już trwożony. Synowie nieprawości nie będą go już gnębić jak dawniej, od czasu, gdy ustanowiłem sędziów nad moim ludem Izraelem. Obdarzę cię pokojem od wszystkich wrogów twoich. Pan zapowiada ci też, że Pan zbuduje ci dom. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Jeśli zgrzeszy, będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich. Lecz miłosierdzia mojego nie cofnę od niego, jak cofnąłem od Saula, którego usunąłem przed tobą. Twój dom i twoje królestwo będą trwały na wieki przede Mną; twój tron będzie utwierdzony na wieki”. Natan przekazał Dawidowi wszystkie te słowa i całe to widzenie.
Refren: Na wieki zachowam łaskę dla Dawida.
„Zawarłem przymierze z moimi wybranymi,
Przysiągłem Dawidowi, słudze mojemu:
Na wieki przygotuję twoje potomstwo
I zbuduję twój tron z pokolenia na pokolenie”.
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
Bogiem moim i opoką mojego zbawienia”.
A Ja ustanowię go pierworodnym,
Najwyższym wśród królów ziemi.
Na wieki zachowam dla niego moje miłosierdzie,
A przymierze moje z nim będzie wierne.
Zapewnię jego potomstwu trwanie na wieki,
A tron jego będzie jak dni nieba”.
„Zawarłem przymierze z moimi wybranymi,
Przysiągłem Dawidowi, słudze mojemu:
Na wieki przygotuję twoje potomstwo
I zbuduję twój tron z pokolenia na pokolenie”.
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
Bogiem moim i opoką mojego zbawienia”.
A Ja ustanowię go pierworodnym,
Najwyższym wśród królów ziemi.
Na wieki zachowam dla niego moje miłosierdzie,
A przymierze moje z nim będzie wierne.
Zapewnię jego potomstwu trwanie na wieki,
A tron jego będzie jak dni nieba”.
Ewangelia
Mk 4, 1-20
Znowu zaczął nauczać nad morzem. I zebrał się wokół Niego wielki tłum, tak że wszedł do łodzi i usiadł na morzu, a cały lud był na lądzie, przy morzu. I nauczał ich wiele w przypowieściach. I mówił im w swojej nauce: „Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi; i wnet wzeszło, bo nie miało głębokiej ziemi. Lecz gdy słońce wzeszło, zostało spalone; a że nie miało korzenia, uschło. Inne padło między ciernie; a ciernie wyrosły i zagłuszyły je, i nie wydało owocu. Inne zaś padły na ziemię żyzną; i wchodząc i rosnąc, wydały owoc, i przyniosły jedno trzydziestokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne stokrotny”. I mówił: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. A gdy był sam, ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, pytali Go o przypowieść. I mówił im: „Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, co są poza nami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrząc patrzyli, a nie widzieli, i słuchając słuchali, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie została im odpuszczona wina”. I mówi im: „Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże więc zrozumiecie wszystkie inne przypowieści? Siewca sieje słowo. Tymi na drodze są ci, gdzie sieje się słowo, a gdy usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w ich sercach. Podobnie tymi posianymi na miejscach skalistych są ci, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością; lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali; gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszą. Inni są tymi posianymi między ciernie: to są ci, którzy słuchają słowa, ale troski tego świata i ułuda bogactwa, i pożądanie innych rzeczy wchodzą i zagłuszają słowo, i staje się bezowocne. A tymi posianymi na ziemi żyznej są ci, którzy słuchają słowa i przyjmują je, i wydają owoc: jeden trzydziestokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, a inny stokrotny”.

