Czytania na dzień 28 stycznia 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
2 Sm 7, 4-17
4 Lecz owej nocy doszło do Natana słowo Pana: 5 Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: Tak mówi Pan: Czy ty miałbyś mi zbudować dom na mieszkanie? 6 Od dnia, w którym wyprowadziłem synów Izraela z Egiptu aż do dziś, nie mieszkałem w domu, lecz wędrowałem w namiocie i przybytku. 7 Czy we wszystkich miejscach, przez które przechodziłem z synami Izraela, mówiłem choć słowo do któregoś z sędziów Izraela, którym nakazałem paść mój lud: Dlaczego nie zbudowaliście Mi domu cedrowego? 8 Teraz więc tak powiesz mojemu słudze, Dawidowi: Tak mówi Pan Zastępów: Ja zabrałem cię z pastwiska, od owiec, abyś był wodzem nad moim ludem, Izraelem. 9 Byłem z tobą wszędzie, gdzie chodziłeś, wybiłem wszystkich twoich wrogów przed tobą i uczyniłem cię wielkim, na równi z imieniem wielkich mężów na ziemi. 10 Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go, aby mieszkał bezpiecznie i by go więcej nie niepokoili. Synowie nieprawości nie będą go już trapić, jak dotąd, 11 od czasu, gdy ustanowiłem sędziów nad moim ludem. Zapewnię ci spokój od wszystkich wrogów twoich. Pan zapowiada ci, że to On zbuduje ci dom. 12 Gdy dopełnią się dni twoje i spoczniesz przy swoich przodkach, wzbudzę po tobie potomstwo, które wyjdzie z wnętrzności twoich, i utwierdzę jego królestwo. 13 On zbuduje dom dla mego imienia, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. 14 Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Jeśli zgrzeszy, będę go karał rózgą ludzi i razami synów ludzkich, 15 lecz łaska moja nie odstąpi od niego, tak jak odstąpiła od Saula, którego usunąłem sprzed oblicza mego. 16 Dom twój i królestwo twoje będą trwałe na wieki przed obliczem twoim, a tron twój będzie utwierdzony na wieki. 17 Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i zgodnie z całą tą wizją, Natan przemówił do Dawida.
4 Zawarłem przymierze z moim wybranym, przysiągłem Dawidowi, mojemu słudze: 5 Twoje potomstwo utwierdzę na wieki i zbuduję Twój tron na wszystkie pokolenia. 27 On będzie wołał do Mnie: Tyś moim Ojcem, moim Bogiem i opoką mojego zbawienia. 28 A Ja uczynię go pierworodnym, najwyższym nad królami ziemi. 29 Zachowam dla niego moją łaskę na wieki, a moje przymierze będzie dla niego niezłomne. 30 Utrwalę jego potomstwo na wieki i jego tron na dni niebios.
1 Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem. Zgromadził się przy Nim tak wielki tłum, że wszedł do łodzi i usiadł w niej na jeziorze, a cały lud znajdował się na brzegu jeziora. 2 Nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił w swoim nauczaniu: 3 Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. 4 A gdy siał, ziarno padło na drogę, przyleciały ptaki i wydziobały je. 5 Inne padło na grunt skalisty, gdzie nie miało wiele ziemi; wzeszło szybko, ponieważ nie było głęboko w glebie. 6 Gdy wzeszło słońce, przypaliło się i nie mając korzenia, uschło. 7 Inne padło między ciernie; ciernie wzrosły, zagłuszyły je i nie wydało owocu. 8 Jeszcze inne padło na ziemię dobrą, wzeszło, rosło i wydało plon: jeden trzydziestokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny stokrotny. 9 I dodał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. 10 Gdy został sam, pytali Go o tę przypowieść ci, którzy byli wokół Niego wraz z Dwunastoma. 11 Powiedział im: Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, natomiast dla tych, którzy są na zewnątrz, wszystko dzieje się w przypowieściach, 12 aby patrząc, widzieli, a nie dostrzegali; słuchając, słyszeli, a nie rozumieli; aby nie nawrócili się i nie zostały im odpuszczone grzechy. 13 I rzekł do nich: Czy nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże więc zrozumiecie wszystkie inne przypowieści? 14 Siewca sieje słowo. 15 Ci na drodze to ci, u których zasiano słowo; gdy je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w nich. 16 Podobnie ci, którzy otrzymali ziarno na grunt skalisty: gdy słyszą słowo, zaraz przyjmują je z radością. 17 Lecz nie mają w sobie korzenia, więc trwają tylko do czasu; gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. 18 Są też inni, którzy otrzymali ziarno między ciernie: ci słuchają słowa, 19 lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wchodzą i zagłuszają słowo, tak że staje się bezowocne. 20 Ci zaś, którzy otrzymali ziarno na ziemię dobrą, słuchają słowa i przyjmują je, wydając plon: jeden trzydziestokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny stokrotny.