Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
2 Sm 7, 18-19. 24-29
Król Dawid wszedł i usiadł przed Panem, i rzekł: „Kimże ja jestem, Panie Boże, i czym jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd? Ale to było jeszcze małe w Twoich oczach, Panie Boże, i zapowiedziałeś także domowi sługi swego przyszłość daleką; takie jest prawo człowieka, Panie Boże! Ustanowiłeś dla siebie lud Twój, Izraela, ludem na wieki, a Ty, Panie, stałeś się ich Bogiem. Teraz więc, Panie Boże, słowo, które wypowiedziałeś o słudze swoim i o jego domu, utwierdź na wieki i czyń, jak powiedziałeś. Niech imię Twoje będzie wielbione na wieki i niech mówią: Pan Zastępów jest Bogiem nad Izraelem. A dom sługi Twojego Dawida niech będzie trwały przed Tobą. Albowiem Ty, Panie Zastępów, Boże Izraela, objawiłeś uchu sługi swego, mówiąc: Zbuduję ci dom. Dlatego sługa Twój nabrał odwagi, aby modlić się do Ciebie tą modlitwą. Teraz więc, Panie Boże, Ty jesteś Bogiem, a słowa Twoje są prawdą, i obiecałeś słudze swojemu to dobro. Zechciej więc teraz błogosławić dom sługi swego, aby trwał na wieki przed Tobą; bo Ty, Panie Boże, to powiedziałeś, i dzięki Twemu błogosławieństwu dom sługi Twojego będzie błogosławiony na wieki”.
Refren: Pan Bóg da Jemu tron ojca Dawida.
Pamiętaj, Panie, o Dawidzie,
O wszystkich jego trudach.
Jak złożył Panu przysięgę,
Złożył ślub Bogu Jakuba:
„Nie wejdę do namiotu mojego domu,
Nie wstąpię na posłanie łoża mego,
Nie użyczę snu moim oczom,
Ani powiekom moim spoczynku,
Póki nie znajdę miejsca dla Pana,
Mieszkania dla Boga Jakuba”.
Pan złożył Dawidowi niezłomną przysięgę,
Od której nie odstąpi:
„Potomstwo z twojego łona
Posadzę na twoim tronie.
Jeśli synowie twoi zachowają moje przymierze
I świadectwa moje, których ich nauczę,
To także ich synowie na wieki
Zasiądą na twoim tronie”.
Pan bowiem wybrał Syjon,
Zapragnął go na stolicę dla siebie.
„To jest miejsce mojego odpoczynku na wieki,
Tu będę mieszkał, bo tego pragnąłem”.
Pamiętaj, Panie, o Dawidzie,
O wszystkich jego trudach.
Jak złożył Panu przysięgę,
Złożył ślub Bogu Jakuba:
„Nie wejdę do namiotu mojego domu,
Nie wstąpię na posłanie łoża mego,
Nie użyczę snu moim oczom,
Ani powiekom moim spoczynku,
Póki nie znajdę miejsca dla Pana,
Mieszkania dla Boga Jakuba”.
Pan złożył Dawidowi niezłomną przysięgę,
Od której nie odstąpi:
„Potomstwo z twojego łona
Posadzę na twoim tronie.
Jeśli synowie twoi zachowają moje przymierze
I świadectwa moje, których ich nauczę,
To także ich synowie na wieki
Zasiądą na twoim tronie”.
Pan bowiem wybrał Syjon,
Zapragnął go na stolicę dla siebie.
„To jest miejsce mojego odpoczynku na wieki,
Tu będę mieszkał, bo tego pragnąłem”.
Ewangelia
Mk 4, 21-25
Mówił im też: „Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw, ani nic tajemnego, co by nie miało stać się jawnym. Jeśli kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. I mówił im: „Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to, co ma”.