Czytania na dzień 31 marca 2026
Wielki Post — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Iz 49, 1-6
1 Słuchajcie Mnie, wyspy, i uważajcie, narody dalekie. Pan powołał Mnie od łona matki, od wnętrzności mojej rodzicielki wspomniał moje imię. 2 Uczynił usta moje jak miecz ostry, w cieniu swej ręki Mnie ukrył; uczynił Mnie strzałą wybraną, w swoim kołczanie Mnie schował. 3 I powiedział do Mnie: Jesteś moim sługą, Izraelu, w tobie się uwielbię. 4 A Ja rzekłem: Na próżno się trudziłem, nadaremnie i na marność zużyłem moją siłę; wszakże moje prawo jest u Pana, a moja zapłata u Boga mojego. 5 A teraz mówi Pan, który ukształtował Mnie od łona na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba, by Izrael nie był rozproszony; dostąpiłem czci w oczach Pana, a Bóg mój stał się moją mocą. 6 I rzekł: To za mało, że jesteś moim sługą, by podźwignąć pokolenia Jakuba i nawrócić ocalałych z Izraela; ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem moim aż po krańce ziemi.
1 Psalm Dawida. Synów Jonadaba i pierwszych jeńców. W Tobie, Panie, złożyłem nadzieję, niech nigdy nie doznam zawodu. 2 W swojej sprawiedliwości ocal mnie i wyrwij; nakłoń ku mnie swoje ucho i zbaw mnie. 3 Bądź dla mnie skałą opiekuńczą i twierdzą warowną, byś mnie ocalił. Ty jesteś moją ostoją i ucieczką. 4 Wybaw mnie, mój Boże, z ręki grzesznika, z ręki człowieka bezprawnego i niesprawiedliwego. 5 Ty bowiem jesteś moją cierpliwością, o Panie; Panie, Ty jesteś moją nadzieją od młodości. 6 W Tobie wspierałem się od łona matki; od chwili narodzin Tyś moim opiekunem. O Tobie nieustannie będę śpiewał.
21 Wypowiedziawszy te słowa, Jezus doznał wstrząsu ducha. Dał temu wyraz, mówiąc: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda. 22 Uczniowie spoglądali jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi. 23 A jeden z Jego uczniów, którego Jezus miłował, spoczywał u boku Jezusa. 24 Szymon Piotr dał mu znak i rzekł: Zapytaj, o kim mówi. 25 On zaś, wsparłszy się na piersi Jezusa, zapytał: Panie, kto to jest? 26 Jezus odrzekł: To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu. Umoczywszy więc chleb, wziął i podał go Judaszowi Iskariocie, synowi Szymona. 27 A po spożyciu kawałka, szatan wstąpił w niego. Jezus mu rzekł: Co masz czynić, czyń prędzej. 28 Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego to mu powiedział. 29 Niektórzy bowiem sądzili, że ponieważ Judasz miał trzos, Jezus mu powiedział: Kup, co jest nam potrzebne na święto, albo żeby dał coś ubogim. 30 A on wziąwszy kawałek chleba, natychmiast wyszedł. A była noc. 31 Gdy wyszedł, Jezus powiedział: Teraz Syn Człowieczy został uwielbiony, a Bóg został w Nim uwielbiony. 32 Jeżeli Bóg został w Nim uwielbiony, to i Bóg Go uwielbi w sobie samym, i wnet Go uwielbi. 33 Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak powiedziałem Żydom: Dokąd Ja idę, wy nie możecie pójść, tak mówię teraz i wam. 36 Szymon Piotr rzekł do Niego: Panie, dokąd idziesz? Jezus odpowiedział: Dokąd Ja idę, ty teraz nie możesz za Mną pójść, ale później pójdziesz za Mną. 37 Piotr rzekł do Niego: Panie, dlaczego nie mogę teraz za Tobą pójść? Życie moje oddam za Ciebie. 38 Jezus odpowiedział mu: Czy życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: nie zapieje kogut, aż trzy razy się Mnie wyprzesz.