Czytania na dzień 22 czerwca 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18
5 Następnie król Asyrii najechał cały kraj, dotarł do Samarii i oblegał ją przez trzy lata. 6 W dziewiątym roku panowania Ozeasza król Asyrii zdobył Samarię, przesiedlił Izraelitów do Asyrii i osadził ich w Chalach, nad rzeką Chabor, w miastach Medów. 7 Stało się tak dlatego, że synowie Izraela zgrzeszyli przeciwko Panu, swojemu Bogu, który wyprowadził ich z ziemi egipskiej, spod władzy faraona, króla Egiptu, i zaczęli czcić innych bogów. 8 Wzorowali się na obyczajach narodów, które Pan wypędził przed synami Izraela, oraz na postępowaniu królów Izraela, którzy czynili podobnie. 13 Pan napominał Izraela i Judę przez wszystkich swoich proroków i jasnowidzów, mówiąc: Nawróćcie się ze swoich złych dróg i przestrzegajcie moich przykazań i praw, zgodnie z całym Prawem, które nadałem waszym przodkom i które przekazałem wam przez moich sług, proroków. 14 Lecz oni nie słuchali, lecz usztywnili karki, podobnie jak ich przodkowie, którzy nie ufali Panu, swemu Bogu. 15 Odrzucili Jego nakazy i przymierze, które zawarł z ich przodkami, oraz ostrzeżenia, którymi ich napominał. Chodzili za marnościami, sami stając się marnościami, i naśladowali otaczające ich narody, mimo że Pan zakazał im czynić tak, jak one. 18 Pan rozgniewał się wielce na Izraela i odrzucił go sprzed swego oblicza. Pozostało tylko pokolenie Judy.
12 Niech radują się wszyscy, którzy Tobie ufają: będą się weselić na wieki, bo Ty ich osłonisz. I wielbić Cię będą ci, którzy kochają Twoje imię. 13 Bo Ty błogosławisz sprawiedliwemu, Panie: otoczyłeś nas życzliwością niczym tarczą. 3 Boże, odrzuciłeś nas i rozbiłeś; rozgniewałeś się, lecz zwróć się znów ku nam. 4 Wstrząsnąłeś ziemią i rozdarłeś ją; ulecz jej pęknięcia, bo chwieje się w posadach.
Ewangelia
Mt 7, 1-5
1 Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. 2 Albowiem jakim sądem sądzicie, takim was osądzą; i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą. 3 Czemu zaś widzisz drzazgę w oku brata swego, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? 4 Albo jak możesz mówić bratu swemu: „Pozwól, że wyjmę drzazgę z twego oka”, gdy belka tkwi w twoim własnym oku? 5 Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę z oka swego, a wtedy przejrzysz, aby wyjąć drzazgę z oka brata swego.

