Czytanie: 2 Księga Machabejska 7, 1, 20-23, 27-29

1 Zdarzyło się także, że siedmiu braci wraz z matką zostało schwytanych i zmuszonych przez króla do jedzenia wieprzowiny wbrew prawu, za co byli torturowani biczami i rózgami. 20 Matka była godna podziwu nad miarę i godna pamięci dobrych ludzi. Widziała, jak jej siedmiu synów ginie w ciągu jednego dnia, i zniosła to mężnie dzięki nadziei, którą pokładała w Bogu. 21 Dzielnie napominała każdego z nich w swoim języku, napełniona mądrością. Łącząc męskie serce z kobiecą myślą, 22 powiedziała do nich: Nie wiem, jak powstaliście w moim łonie. To nie ja dałam wam oddech, ani duszę, ani życie, ani nie ja ukształtowałam członki każdego z was. 23 Ale Stwórca świata, który ukształtował narodzenie człowieka i wynalazł początek wszystkiego, On w swym miłosierdziu przywróci wam oddech i życie, skoro teraz gardzicie sobą dla Jego praw. 27 Pochylając się ku niemu, drwiąc z okrutnego tyrana, powiedziała w swoim języku: Synu, zlituj się nade mną, która nosiłam cię dziewięć miesięcy w łonie, karmiłam piersią trzy lata, wychowałam i doprowadziłam do tego wieku. 28 Błagam cię, synu, spójrz na niebo i ziemię, i wszystko co w nich jest, i rozważ, że Bóg uczynił je z niczego, tak samo jak ród ludzki. 29 Nie lękaj się tego oprawcy, lecz stając się godnym partnerem swoich braci, przyjmij śmierć, abym w tym miłosierdziu mogła odzyskać ciebie wraz z braćmi.