Czytanie: Księga Daniela 3, 25, 34-43

25 Wtedy Azariasz stanął i tak się modlił; otworzywszy usta pośród ognia, rzekł: 34 Nie wydawaj nas na zawsze, błagamy Cię, przez wzgląd na Twoje imię i nie zrywaj swojego przymierza. 35 Nie odbieraj nam swojego miłosierdzia przez wzgląd na Abrahama, Twojego umiłowanego, Izaaka, Twojego sługę, i Izraela, Twojego świętego, 36 którym obiecałeś, że rozmnożysz ich potomstwo jak gwiazdy na niebie i jak piasek na brzegu morza. 37 Panie, staliśmy się mniejsi niż jakikolwiek naród i jesteśmy dziś upokorzeni na całej ziemi z powodu naszych grzechów. 38 Nie ma w tym czasie ani księcia, ani wodza, ani proroka, ani całopalenia, ani ofiary, ani darów, ani kadzidła, ani miejsca, by złożyć Ci pierwociny, 39 abyśmy mogli doznać Twojego miłosierdzia; niemniej przyjmij nas w duchu skruszonym i pokornym. 40 Niech nasza ofiara przed Tobą będzie dziś miła, jak całopalenia z baranów, wołów i tłustych jagniąt; nie zazna bowiem zawodu ten, kto Tobie ufa. 41 Teraz idziemy za Tobą z całego serca, boimy się Ciebie i szukamy Twojego oblicza. 42 Nie wystawiaj nas na hańbę, lecz postąp z nami według swojej łagodności i wielkości swojego miłosierdzia. 43 Wybaw nas zgodnie ze swoimi cudownymi dziełami i przysporz chwały Twojemu imieniu, Panie.