Czytanie: Ewangelia według Jana 4, 43-54

43 Po dwóch dniach odszedł stamtąd i udał się do Galilei. 44 Sam bowiem Jezus zaświadczył, że prorok nie doznaje czci w swojej ojczyźnie. 45 Gdy przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, widząc wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie święta; oni bowiem również udali się na święto. 46 Przybył więc ponownie do Kany Galilejskiej, gdzie zamienił wodę w wino. Był tam pewien urzędnik królewski, którego syn chorował w Kafarnaum. 47 Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego i prosił, aby przyszedł i uzdrowił jego syna; był on bowiem bliski śmierci. 48 Jezus rzekł do niego: Jeśli nie ujrzycie znaków i cudów, nie uwierzycie. 49 Urzędnik mówi do Niego: Panie, zejdź, zanim umrze moje dziecko. 50 Jezus rzekł do niego: Idź, syn twój żyje. Człowiek uwierzył słowu, które Jezus do niego wyrzekł, i poszedł. 51 Podczas gdy wracał, wyszli mu naprzeciw słudzy i oznajmili, że jego syn żyje. 52 Zapytał ich więc o godzinę, w której poczuł się lepiej. Odpowiedzieli mu: Wczoraj o siódmej godzinie gorączka go opuściła. 53 Ojciec poznał więc, że była to ta sama godzina, w której Jezus rzekł do niego: Syn twój żyje. I uwierzył on sam i cały jego dom. 54 Ten cud ponownie był drugim znakiem, który uczynił Jezus, kiedy przybył z Judei do Galilei.