Czytanie: Ewangelia według Jana 5, 1-16

1 Po tych wydarzeniach przypadało święto Żydów i Jezus udał się do Jerozolimy. 2 W Jerozolimie przy Owczej Bramie znajduje się sadzawka, po hebrajsku zwana Betesda, posiadająca pięć krużganków. 3 Leżało w nich mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych, oczekujących na poruszenie wody. 4 Anioł bowiem Pański zstępował od czasu do czasu do sadzawki i poruszał wodę. A kto pierwszy wchodził do sadzawki po poruszeniu wody, odzyskiwał zdrowie, niezależnie od tego, na jaką chorobę cierpiał. 5 Był tam pewien człowiek, który od trzydziestu ośmiu lat cierpiał na swoją chorobę. 6 Jezus, widząc go leżącego i wiedząc, że od tak dawna choruje, rzekł do niego: Czy chcesz wyzdrowieć? 7 Chory odpowiedział Mu: Panie, nie mam nikogo, kto by mnie wprowadził do sadzawki, gdy woda się poruszy. Bo gdy ja przychodzę, inny już wchodzi przede mną. 8 Jezus mówi do niego: Wstań, weź swoje łoże i chodź. 9 Natychmiast człowiek wyzdrowiał, wziął swoje łoże i zaczął chodzić. Był to dzień szabatu. 10 Żydzi więc mówili do uzdrowionego: Dziś jest szabat; nie wolno ci nosić łoża. 11 On im odpowiedział: Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje łoże i chodź. 12 Zapytali go więc: Któż to jest człowiek, który ci powiedział: Weź swoje łoże i chodź? 13 Uzdrowiony jednak nie wiedział, kto to jest, gdyż Jezus usunął się, bo w tym miejscu był tłum. 14 Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: Oto wyzdrowiałeś: nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło. 15 Człowiek odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. 16 Dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, ponieważ czynił to w szabat.