Czytanie: Dzieje Apostolskie 4, 1-12

1 Gdy jeszcze mówili do ludu, nadciągnęli kapłani, dowódca straży świątynnej i saduceusze, 2 Zbulwersowani, że nauczają lud i głoszą zmartwychwstanie w Jezusie. 3 Pochwycili ich i osadzili w areszcie aż do następnego dnia, bo był już wieczór. 4 Wielu jednak z tych, którzy słyszeli naukę, uwierzyło, a liczba mężczyzn wzrosła do około pięciu tysięcy. 5 Nazajutrz zgromadzili się w Jerozolimie ich władcy, starsi i uczeni w Piśmie. 6 Byli tam arcykapłan Annasz, Kajfasz, Jan, Aleksander i wszyscy, którzy należeli do rodu arcykapłańskiego. 7 Postawiwszy ich w środku, pytali: Mocą czyją albo w czyim imieniu uczyniliście to? 8 Wtedy Piotr, napełniony Duchem Świętym, powiedział: Przełożeni ludu i starsi, słuchajcie! 9 Jeśli dzisiaj przesłuchują nas w sprawie dobrodziejstwa wyświadczonego choremu, dzięki któremu odzyskał zdrowie, 10 Niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych, dzięki Niemu ten człowiek stoi przed wami zdrowy. 11 On jest kamieniem odrzuconym przez was, budujących, który stał się kamieniem węgielnym. 12 I w żadnym innym nie ma zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni.