Czytanie: Księga Mądrości 2, 1, 12-22

1 Mówili bowiem, rozumując błędnie: Czas naszego życia jest krótki i przykry, a w śmierci człowieka nie ma ratunku i nikt nie wrócił z otchłani. 12 Zasadźmy się więc na sprawiedliwego, bo nam przeszkadza, sprzeciwia się naszym czynom, wytyka nam przestępstwa przeciw Prawu i oskarża nas o grzechy naszego sposobu życia. 13 Chełpi się, że posiada wiedzę o Bogu i nazywa siebie synem Bożym. 14 Stała się dla nas wyrzutem nawet na widok naszych myśli. 15 Ciężko nam na niego patrzeć, gdyż życie jego nie przypomina życia innych ludzi, a drogi jego są odmienne od naszych. 16 Uważa nas za błahych, stroni od naszych dróg jak od nieczystości, wielbi kres sprawiedliwych i szczyci się tym, że Bóg jest jego Ojcem. 17 Zobaczmy więc, czy jego słowa są prawdziwe, doświadczmy, co go spotka, i poznajmy, jaki będzie jego koniec. 18 Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg go obroni i wyratuje z ręki jego nieprzyjaciół. 19 Wystawmy go na obelgi i tortury, abyśmy poznali jego łagodność i wypróbowali jego cierpliwość. 20 Skażmy go na śmierć najbardziej haniebną, gdyż według jego słów będzie dla niego opieka. 21 Tak myśleli, lecz pobłądzili, bo własna przewrotność ich zaślepiła. 22 Nie poznali tajemnic Bożych, nie oczekiwali zapłaty za sprawiedliwość ani nie cenili nagrody dla dusz świętych.