Czytania na dzień 23 grudnia 2025
Adwent — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Ml 3, 1-4; 4, 23-24
1 Oto wysyłam mojego posłańca, aby przygotował drogę przede Mną. I nagle przyjdzie do swojej świątyni Pan, którego szukacie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadchodzi – mówi Pan Zastępów. 2 Któż jednak przetrzyma dzień Jego przyjścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Jest On bowiem jak ogień złotnika i jak ług piorących. 3 Usiądzie jako ten, który przetapia i oczyszcza srebro; oczyści synów Lewiego i wypróbuje ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiary w sprawiedliwości. 4 Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i w latach minionych. 5 Przyjdę do was, by sądzić, i będę szybkim świadkiem przeciwko czarownikom, cudzołożnikom, krzywoprzysięzcom i przeciwko tym, którzy wyzyskują najemnika, wdowę i sierotę, i krzywdzą obcego, a nie boją się Mnie – mówi Pan Zastępów. 6 Ja, Pan, nie zmieniam się, a wy, synowie Jakuba, nie zostaliście jeszcze zniszczeni. 7 Od dni waszych ojców odstąpiliście od moich praw i nie zachowaliście ich. Powróćcie do Mnie, a Ja powrócę do was – mówi Pan Zastępów. A wy pytacie: „W czym mamy powrócić?”. 8 Czy człowiek może oszukiwać Boga? A wy Mnie oszukujecie. Pytacie: „W czym Cię oszukaliśmy?”. W dziesięcinach i daninach. 9 Jesteście przeklęci przekleństwem, bo Mnie oszukujecie – cały naród wasz. 10 Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był pokarm w moim domu. Wystawcie Mnie w tym na próbę – mówi Pan Zastępów – czy nie otworzę wam okien niebios i nie wyleję na was błogosławieństwa w obfitości. 11 Dla was zgromię pożeracza, aby nie niszczył płodów waszej ziemi; nie będzie też bezpłodna winorośl na polu – mówi Pan Zastępów. 12 Wszystkie narody będą was nazywać błogosławionymi, gdyż będziecie ziemią rozkoszną – mówi Pan Zastępów. 13 Wasze słowa były dla Mnie ciężkie – mówi Pan. 14 A wy pytacie: „Co mówiliśmy przeciwko Tobie?”. Mówiliście: „Daremnie służyć Bogu. Co z tego, że zachowaliśmy Jego nakazy i chodziliśmy w żałobie przed Panem Zastępów? 15 Teraz musimy uznać pysznych za szczęśliwych, bo ci, co czynią zło, są budowani, a choć kuszą Boga, pozostają bezpieczni”. 16 Wtedy ci, którzy boją się Pana, rozmawiali ze sobą. Pan słuchał i słyszał, a księga pamiątkowa została spisana przed Nim dla tych, którzy boją się Pana i czczą Jego imię. 17 Będą oni Moją własnością – mówi Pan Zastępów – w dniu, w którym dokonam sądu. Będę miał dla nich litość, jak człowiek ma litość dla swego syna, który mu służy. 18 I powrócicie, i ujrzycie różnicę między sprawiedliwym a bezbożnym, między tym, który służy Bogu, a tym, który Mu nie służy. 1 Bo oto nadchodzi dzień, palący jak piec. Wszyscy pyszni i wszyscy czyniący zło staną się słomą; dzień, który nadchodzi, spali ich – mówi Pan Zastępów – tak że nie pozostawi im ani korzenia, ani gałązki. 2 Lecz dla was, którzy boicie się mojego imienia, wzejdzie Słońce Sprawiedliwości z uzdrowieniem na swych skrzydłach. Będziecie wychodzić i podskakiwać jak cielęta w oborze. 3 Będziecie deptać bezbożnych, bo staną się popiołem pod stopami waszymi w dniu, który przygotowuję – mówi Pan Zastępów. 4 Pamiętajcie o prawie Mojżesza, mojego sługi, któremu przekazałem na Horebie nakazy i sądy dla całego Izraela.
14 Zmiłuj się nade mną, Panie; spójrz na moją nędzę, którą cierpię od tych, co mnie nienawidzą. 4 Niech okryją się hańbą ci, którzy bez powodu czynią nieprawość. Okaż mi, Panie, drogi Twoje i naucz mnie Twoich ścieżek. 5 Prowadź mnie w prawdzie Twojej i pouczaj, bo Ty jesteś Bogiem mojego zbawienia; w Tobie pokładam nadzieję przez cały dzień. 8 Pan jest łagodny i sprawiedliwy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom. 9 Prowadzi pokornych w sprawiedliwości i naucza łagodnych swoich dróg.
Ewangelia
Łk 1, 57-66
57 Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. 58 Jej sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie, i cieszyli się z nią. 59 Ósmego dnia przyszli na obrzezanie dziecka i chcieli mu dać imię jego ojca, Zachariasza. 60 Lecz jego matka odpowiedziała: Nie, ma otrzymać imię Jan. 61 Powiedzieli jej: Nie ma nikogo w twoim pokrewieństwie, kto by nosił to imię. 62 Dali więc znaki ojcu, jak chce, by go nazwano. 63 On zażądał tabliczki i napisał: Jan jest jego imię. I wszyscy się zdziwili. 64 W tej samej chwili usta jego otwarły się, język się rozwiązał i zaczął mówić, wielbiąc Boga. 65 I strach padł na wszystkich ich sąsiadów, a o tych wydarzeniach mówiono w całej górzystej krainie Judei. 66 Wszyscy, którzy o tym słyszeli, rozważali to w sercach swoich, pytając: Kimże będzie to dziecię? Bo ręka Pana była z nim.

