1 Gdy król zamieszkał w swoim pałacu, a Pan dał mu wytchnienie od wszystkich okolicznych wrogów, 2 rzekł do proroka Natana: Czyż widzisz, że ja mieszkam w domu cedrowym, a Arka Boża przebywa pod zasłonami? 3 Natan odpowiedział królowi: Idź i uczyń wszystko, co masz w sercu, gdyż Pan jest z tobą. 4 Lecz owej nocy doszło do Natana słowo Pana: 5 Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: Tak mówi Pan: Czy ty miałbyś mi zbudować dom na mieszkanie? 8 Teraz więc tak powiesz mojemu słudze, Dawidowi: Tak mówi Pan Zastępów: Ja zabrałem cię z pastwiska, od owiec, abyś był wodzem nad moim ludem, Izraelem. 9 Byłem z tobą wszędzie, gdzie chodziłeś, wybiłem wszystkich twoich wrogów przed tobą i uczyniłem cię wielkim, na równi z imieniem wielkich mężów na ziemi. 10 Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go, aby mieszkał bezpiecznie i by go więcej nie niepokoili. Synowie nieprawości nie będą go już trapić, jak dotąd, 11 od czasu, gdy ustanowiłem sędziów nad moim ludem. Zapewnię ci spokój od wszystkich wrogów twoich. Pan zapowiada ci, że to On zbuduje ci dom. 12 Gdy dopełnią się dni twoje i spoczniesz przy swoich przodkach, wzbudzę po tobie potomstwo, które wyjdzie z wnętrzności twoich, i utwierdzę jego królestwo. 14 Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Jeśli zgrzeszy, będę go karał rózgą ludzi i razami synów ludzkich, 16 Dom twój i królestwo twoje będą trwałe na wieki przed obliczem twoim, a tron twój będzie utwierdzony na wieki.