Czytania na dzień 16 stycznia 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
1 Sm 8, 4-7. 10-22a
4 Wtedy wszyscy starsi Izraela zgromadzili się i przybyli do Samuela do Rama. 5 Rzekli do niego: „Otoś się zestarzał, a twoi synowie nie postępują twoimi drogami; ustanów więc nam króla, aby nami rządził, tak jak mają wszystkie narody”. 6 Samuela zabolało to, że powiedzieli: „Daj nam króla, aby nas sądził”. Samuel pomodlił się do Pana. 7 Pan odrzekł Samuelowi: „Wysłuchaj głosu ludu we wszystkim, co do ciebie mówią, gdyż nie ciebie odrzucili, lecz Mnie, bym nie królował nad nimi”. 10 Samuel przekazał wszystkie słowa Pana ludowi, który domagał się od niego króla, 11 i mówił: „Oto będzie prawo króla, który będzie nad wami panował: będzie brał waszych synów, by ich zaprzęgać do swoich rydwanów, czynić z nich jeźdźców i straż przyboczną, która będzie biegła przed jego rydwanami”. 12 „Uczyni z nich dowódców nad tysiącami i nad pięćdziesiątkami, zmusi do orania jego pól, zbierania plonów oraz do wyrobu broni i osprzętu do jego wozów”. 13 „Wasze córki zabierze, by były perfumiarkami, kucharkami i piekarkami”. 14 „Zabierze wasze pola, winnice i najlepsze oliwniki, a przekaże je swoim sługom”. 15 „Dziesięcinę z waszych zbiorów i winnic zabierze, by obdarzyć swoich dworzan i sługi”. 16 „Waszych sługi i służebnice, waszych najzdrowszych młodzieńców i osły zabierze, by ich użyć do własnej pracy”. 17 „Dziesięcinę z waszych trzód weźmie, a wy będziecie jego niewolnikami”. 18 „Wtedy zawołacie w owym dniu z powodu króla, którego sobie wybraliście, lecz Pan was w owym dniu nie wysłucha, bo sami zażądaliście dla siebie króla”. 19 Jednak lud nie chciał słuchać głosu Samuela i odrzekł: „Nie, musi być król nad nami”. 20 „Chcemy być jak wszystkie narody; nasz król będzie nas sądził, będzie wychodził przed nami i prowadził nasze wojny”. 21 Samuel wysłuchał wszystkich słów ludu i powtórzył je w uszach Pana. 22 Pan rzekł do Samuela: „Wysłuchaj ich głosu i ustanów im króla”. Samuel zaś powiedział do Izraelitów: „Niech każdy wraca do swojego miasta”.
16 Szczęśliwy lud, który zna radosne wołanie. Będą chodzić, o Panie, w świetle Twojego oblicza. 17 W Twoim imieniu będą się radować przez cały dzień i w Twojej sprawiedliwości będą wywyższeni. 18 Ty bowiem jesteś chwałą ich siły, a dzięki Twojej łasce nasz róg zostanie wywyższony. 19 Bo naszą tarczą jest Pan, a naszym królem Święty Izraela.
Ewangelia
Mk 2, 1-12
1 Gdy po kilku dniach powrócił do Kafarnaum, 2 posłyszano, że jest w domu. Zebrało się tam tylu ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. 3 Przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. 4 Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus przebywał, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. 5 Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: „Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy”. 6 Siedzieli tam niektórzy z uczonych w Piśmie i rozważali w swoich sercach: 7 „Czemu On tak mówi? Bluźni! Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga?” 8 Jezus, poznawszy zaraz w duchu, że tak rozważają w swoich sercach, rzekł do nich: Dlaczego takie myśli żywicie w swoich sercach? 9 Cóż bowiem jest łatwiej: powiedzieć paralitykowi: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? 10 Lecz abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – mówi do paralityka: 11 Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu. 12 Wstał natychmiast, wziął łoże i wyszedł na oczach wszystkich, tak że wszyscy się zdumieli i wielbili Boga, mówiąc: Nigdy jeszcze czegoś podobnego nie widzieliśmy.