1 W roku następnym, w czasie gdy królowie wyruszają na wojnę, Dawid wysłał Joaba wraz ze swoimi sługami i całym Izraelem. Zniszczyli oni kraj Ammonitów i oblegli Rabbę, lecz Dawid pozostał w Jerozolimie. 2 Tymczasem Dawid, wstawszy po południu z łóżka, spacerował po dachu pałacu królewskiego. Z dachu zobaczył kobietę, która się kąpała; kobieta ta była niezwykle piękna. 3 Dawid wypytał o nią i dowiedział się, że to Batszeba, córka Eliama, żona Uriasza Hetyty. 4 Dawid posłał posłańców, aby ją przyprowadzili. Gdy przyszła, spał z nią, ona zaś oczyściła się ze swojej nieczystości i wróciła do domu. 5 Kobieta poczęła; posłała więc do Dawida z wiadomością: „Jestem brzemienna”. 6 Wtedy Dawid posłał do Joaba słowo: „Przyślij mi Uriasza Hetytę”. Joab wysłał Uriasza do Dawida. 7 Gdy Uriasz przyszedł, Dawid zapytał go o zdrowie Joaba, wojska i o przebieg wojny. 8 Następnie rzekł do niego: „Idź do swojego domu i umyj nogi”. Uriasz wyszedł z pałacu, a za nim posłano dar od króla. 9 Uriasz jednak położył się spać przed bramą pałacu królewskiego razem ze sługami swego pana i nie poszedł do własnego domu. 10 Doniesiono Dawidowi: „Uriasz nie poszedł do domu”. Dawid zapytał Uriasza: „Czyż nie przybyłeś z dalekiej podróży? Dlaczego więc nie udałeś się do swego domu?” 13 Dawid zaprosił go do siebie, jadł i pił z nim, a potem go upił. Mimo to wieczorem wyszedł on i położył się spać na swym posłaniu razem ze sługami swego pana, nie idąc do domu. 14 O poranku Dawid napisał list do Joaba i wysłał go przez Uriasza. 15 Napisał w nim: „Postawcie Uriasza na pierwszej linii, gdzie bitwa jest najcięższa, a potem wycofajcie się od niego, by został ugodzony i zginął”. 16 Kiedy Joab oblegał miasto, umieścił Uriasza tam, gdzie wiedział, że znajdują się najdzielniejsi wojownicy. 17 Gdy ludzie z miasta wyszli i walczyli z Joabem, poległo kilku z ludzi Dawida, a zginął także Uriasz Hetyta.