Czytania na dzień 28 marca 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Ez 37, 21-28
21 Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto wezmę synów Izraela spośród narodów, do których odeszli; zgromadzę ich ze wszystkich stron i sprowadzę do ich własnej ziemi. 22 Uczynię ich jednym narodem w tym kraju, na górach Izraela, i jeden król będzie królował nad nimi wszystkimi; nie będą już więcej dwoma narodami ani nie będą już podzieleni na dwa królestwa. 23 Nie będą się już więcej kalać swoimi bożkami, swoimi obrzydliwościami ani żadnymi swoimi grzechami; ocalę ich od wszystkich miejsc, w których zgrzeszyli, i oczyszczę ich; będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem. 24 Mój sługa Dawid będzie królem nad nimi, będą mieli jednego pasterza; będą postępować według moich praw, będą przestrzegać moich przykazań i wypełniać je. 25 Zamieszkają w ziemi, którą dałem mojemu słudze Jakubowi, w której mieszkali wasi ojcowie; będą w niej mieszkać oni, ich dzieci i dzieci ich dzieci na wieki, a Dawid, mój sługa, będzie ich księciem na wieki. 26 Zawrę z nimi przymierze pokoju, będzie to przymierze wieczne; utwierdzę ich, pomnożę i postawię moją świątynię pośród nich na wieki. 27 Mój przybytek będzie przy nich, będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. 28 Wtedy narody poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy moja świątynia będzie pośród nich na wieki.
10 Słuchajcie słowa Pana, narody, obwieszczajcie na wyspach dalekich i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go i będzie go strzegł jak pasterz swojej trzody. 11 Pan bowiem wykupił Jakuba i wybawił go z ręki silniejszego od niego. 12 Przyjdą i będą wyśpiewywać na górze Syjon; napłyną do dóbr Pana: do zboża, wina, oliwy, do przychówku owiec i bydła; ich dusza będzie jak ogród nawodniony i nie zaznają już głodu. 13 Wtedy dziewica będzie się weselić w korowodzie, młodzi i starzy razem; zamienię ich smutek w radość, pocieszę ich i rozweselę po ich boleści.
45 Wielu zatem spośród Żydów, którzy przybyli do Marii i Marty i ujrzeli to, czego dokonał Jezus, uwierzyło w Niego. 46 Niektórzy jednak z nich udali się do faryzeuszów i opowiedzieli im, co Jezus uczynił. 47 Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali radę i pytali: Co mamy robić? Ten człowiek czyni wiele znaków. 48 Jeśli zostawimy Go w spokoju, wszyscy uwierzą w Niego, a Rzymianie przyjdą i odbiorą nam zarówno miejsce, jak i naród. 49 Jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był arcykapłanem, przemówił do nich: Wy nic nie wiecie. 50 Nie bierzecie też pod uwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, a nie cały naród zginął. 51 Nie powiedział tego od siebie, ale jako arcykapłan w owym roku prorokował, że Jezus ma umrzeć za naród. 52 I nie tylko za naród, ale także po to, by zgromadzić w jedno rozproszone dzieci Boże. 53 Od tego dnia postanowili Go zabić. 54 Dlatego Jezus nie pokazywał się już jawnie wśród Żydów, lecz udał się w okolice pustyni, do miasta zwanego Efraim. Tam też przebywał ze swoimi uczniami. 55 A zbliżała się Pascha Żydów; wielu z tej okolicy przybyło przed Paschą do Jerozolimy, aby się oczyścić. 56 Szukali więc Jezusa i rozmawiając w świątyni, pytali jeden drugiego: Jak sądzicie, czy nie przyjdzie na święto? Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali rozkaz, aby każdy, kto wie, gdzie On przebywa, doniósł o tym, by mogli Go pojmać.